Het hoost en onweert weer eens in bepaalde delen van Nederland en Buienradar.nl is op zo’n moment erg populair. Te populair waarschijnlijk, want als het weer echt interessant is gaat de website elke keer weer grotendeels op zwart. Onweer wordt niet meer getoond, animaties worden omgezet in statische plaatjes en inzoomen op je woonplaats kan niet meer.
Buienradar.nl - altijd bereikbaar, behalve als je het echt nodig hebt.
Er heeft hier bijna altijd wel een computer rondgezworven waar de een of andere Unix kloon op draaide. Soms als server, soms als werkstation, soms gewoon om mee te spelen. Het configureren van de meeste oude distributies van Linux (en BSD varianten) was en bleef deels handwerk. Met name het configureren van de grafische kaart en monitor wilde me wel eens grijze haren bezorgen.
“Linux is niet voor iedereen” wordt vaak geroepen, en tot voor kort was ik het daar roerend mee eens. Na een periode van inactiviteit op het Linux front besloot ik weer eens enkele nieuwe distributies uit te proberen, en denk daar nu anders over. Ik was de traagheid van Vista op mijn notebook meer dan zat en ook de constante aandacht voor het dichtspijkeren van Windows (virussen, spyware, wormen) begon groteske vormen aan te nemen. Ik heb wel wat beters te doen!
Fotografie
Mijn grootste zorg was of ik op een Linux systeem net zo lekker met JPEG- en RAW files kon werken als op Windows. Hoe je het ook wend of keert, er is weinig concurrentie voor Adobe Lightroom en Photoshop. Die zorg bleek ongegrond (iets waar ik later op terug zal komen).
Fedora 10
Na veel experimenteren met de vele distributies, ieder met zijn eigen voor- en nadelen, heb ik gekozen voor Fedora 10, de community versie van Red Hat. De belangrijkste reden was dat Fedora op alle vijf gebruikte testsystemen, van oud tot hagelnieuw, foutloos intalleerde. Als je iemand wilt overtuigen dat Linux écht werkt, dan is niets zo frustrerend als een rammelende intallatieprocedure. Goed, sommigen onder ons vinden het ‘freaken op de prompt’ leuk - en dat is het ook - maar voor de gemiddelde consument is dat geen optie.
Is Linux beter dan Windows?
Enkele oude vooroordelen
De komende tijd zal ik behandelen welke Windows software ik gebruikte en welke Linux software die taken heeft overgenomen.
Het is niet de eerste keer dat gevoelige informatie van overheden op straat terecht komt, en het zal vast niet de laatste keer zijn. Men verliest met enige regelmaat USB sticks, harde schijven en complete laptops.
Ik zal vast niet de enige zijn die zich hier over verbaast. Al in het DOS tijdperk bestonden er programma’s waarmee je informatie kon versleutelen (encryptie). Er werd meer door particulieren mee gespeeld dan door overheden. Waarom wordt dergelijke software niet verplicht gesteld?
Sinds ik (weer) op Linux ben overgestapt, verbaas ik me nog meer. Linux, ooit een besturingssysteem voor nerds en geeks, is al jaren uit de luiers. Alles wat onder Windows kan, kan ook onder Linux. Encryptie is een standaard onderdeel van o.a. Fedora 10. Dat kan een enkele map op de harde schijf betreffen, of de inhoud van de hele schijf.
Als ik mijn desktop of notebook kwijt raak, is er geen hond die er informatie af kan halen. Ze kunnen ‘m opnieuw formatteren, da’s alles. Encryptie is niet onfeilbaar. In theorie is het mogelijk dat iemand de informatie kan achterhalen. Hoeveel jaar een supercomputer echter voor het ontsleutelen nodig zou hebben is de vraag. In ieder geval kost dat zoveel tijd, dat het de moeite niet waard is. Tevens zou de informatie allang niet meer relevant zijn.
Ik beschouw mijzelf niet als een Linux ambassadeur, noch als ‘fanboy’, maar overheden zouden er zeker eens naar moeten kijken. De prijs van Linux zal vast geen belemmering zijn.
Het is zover: einde Windows. Linux (Fedora 10) neemt de dagelijkse taken over; mijn Windows systeem komt in een hoekje te staan. Slechts een paar programma’s, die ik nog niet kan vervangen, zullen het leven van deze oude computer nog wat rekken. Ik heb in de loop der tijd meerdere dual-boot systemen gehad, maar dit wordt het eerste systeem waar uitsluitend Linux op staat.
Dat Personal Computer Magazine dit jaar 25 jaar bestaat kon me nauwelijks ontgaan, dankzij de radiospotjes op (onder andere) Arrow Classic Rock. Hoewel ik al enige tijd niet meer aan dit blad verbonden ben, ben ik het blad op een afstandje blijven volgen.
Er is veel veranderd sinds 1983. Het wereldje waar PCM in 1983 over schreef verschilde op veel punten van het huidige. Een nieuwe computer of een nieuwe processor was groot nieuws en daar kon (en mocht) je vele pagina’s over uitweiden. Een nieuwe DOS-versie van WordPerfect was goed voor meerdere spreads. Nu heeft een nieuw model notebook misschien een schapleven van een maand of drie. Tegen de tijd dat een redacteur het apparaat getest heeft, is het zo goed als verouderd. Dat maakt het voor de huidige redacteuren extra lastig, want wat is nog nieuws als het exemplaar van je lijfblad in de winkel ligt? De conclusie is een inkoppertje: voor nieuws moet je op internet zijn, voor de noodzakelijke diepgang dient een blad als PCM.
Vele hoofdredacteuren heb ik zien komen en gaan. Paul Molenaar was de eerste die mij een stukje liet schrijven. Voor die tijd schreef ik DOS utility software, die onder de vlag van PCM verkocht werd. Nog op diskette, natuurlijk. Je eerste artikel blijft je altijd bij. Het handelde over software waarmee je via een seriële of parallelle kabel bestanden kon overzetten van de ene pc naar de andere. PARAC was er eentje van, herinner ik me. Paul, niet vies van een beetje humor, keek me aan en vroeg “Is dit je eerste artikel?”. “Ja”, antwoordde ik, enigszins bedeesd. “Dat kan nooit wat wezen” was het antwoord en mijn floppy verdween in de prullenbak. Volkomen verbijsterd keek ik naar het ronde archief. “Geintje hoor” zei Paul en viste de floppy weer uit de prullenbak. Mijn ontgroening was een feit.
Aan Sandra Dol heb ik ook goede herinneringen. Ze was zakelijker, misschien iets harder dan Paul, maar nodigde wel alle medewerkers af en toe uit voor een gezellige barbeque bij haar thuis. Ze vertrouwde me, maar niet tot elke prijs. Een test van de tekstverwerker UpWord (Wang) liet ze door een andere redacteur nog eens even controleren. Achteraf niet verbazend als je in een conclusie schrijft dat het enige bruikbare onderdeel van het pakket de meegeleverde muismat was. Mijn recensie sneed hout, maar werd voorzien van een wat diplomatieker toontje.
Dan Mat Heffels - spraakmakend, grote mond, maar een geweldige vent om mee samen te werken. Een man met veel humor, die zich er niet voor schaamde om te verkondigen dat hij tot zijn eigen doelgroep behoorde. Mat wist absoluut niets van computers, maar van bladen maken des te meer. Twee keer stond hij aan het roer van PCM.
Onder de bezielende leiding van Frank Meurs beleefde PCM zijn gloriedagen. De best verkopende nummers ooit staan op zijn conto. Frank had een neus voor wat zijn lezers bezig hield. Hij gaf zijn redacteuren veel vrijheid, dacht niet in voorgeprogrammeerde stramienen en dat werkte uitmuntend. Om onduidelijke redenen werd Frank door VNU aan de kant gezet en kwam er een abrupt einde aan de verkoopsuccessen. Zijn plaats werd ingenomen door Ferdinand Sennema, die net als ik ooit als freelancer bij het blad was begonnen.
Eén ding valt op: zo spraakmakend als vroeger lijkt het blad niet meer te zijn. PCM haalde in het verleden regelmatig de pers. ‘Tros Radar’, het radioprogramma ‘Met het oog op morgen’, Vara’s ‘Kassa’, de Wereldomroep - regelmatig zat er een redacteur van PCM in de uitzending of werd het blad aangehaald. Het leverde veel publiciteit op en de bijbehorende nummers deden het een stuk beter in de losse verkoop.
PCM, het gaat je goed. Brei er nog maar eens 25 jaar aan vast.
Eigenlijk had hier weken geleden een interview moeten staan met Sander van Aalst, spreekbuis van Internl.net. Helaas bestonden vrijwel alle antwoorden uit de tekst “Dit gaan we de komende week naar onze klanten communiceren”, dus zou niemand er wijzer van geworden zijn - tenzij je geen informatie ook als informatie beschouwt.
De kwaliteit van de verbinding is er niet op vooruit gegaan, althans niet hier in Almere. Het aantal uren downtime is explosief gestegen; soms heb ik meer dan 24 uur geen telefoon of internet, met name in het weekend. Ik schijn niet de enige te zijn. Voorlopig zie ik het nog even aan - misschien is er sprake van opstartproblemen - maar als dit een trend wordt, dan is verkassen naar een andere provider onvermijdelijk.
De overgang naar Internl.net betreft alleen de klanten van Abel Telecom die diensten afnemen welke geleverd worden door BBned.
Dit zijn de volgende groepen klanten:
- Abel Internet Bellen klanten (dus alleen telefonie van Abel en geen ADSL)
- Abel ADSL (en Telefonie) klanten aangemeld voor 12 februari 2007
- Abel ADSL (en Telefonie) klanten aangemeld na 12 februari 2007 met netwerktype Oranje.
De dienstverlening van Abel Telecom voor deze klanten is overgedragen aan InterNLnet. InterNLnet en Abel Telecom zorgen ervoor dat u als klant niet zonder internet en/of telefonie verbinding komt te zitten. InterNLnet zal de dienstverlening van Abel Telecom voor deze klanten volledig overnemen, conform de huidige afspraken die u met Abel Telecom heeft gemaakt.
(Bron: Abel Telecom)
Inmiddels heb ik contact gehad met Sander van Aalst, marketing manager van Internl.net, die ik per e-mail een aantal vragen heb gesteld. Zodra de antwoorden binnen zijn, zal ik deze per ommegaande posten.
De rechtbank van Leeuwarden heeft gisteren het faillissement uitgesproken van Abel Telecom te Heerenveen, zo is te zien op Rechtspraak.nl. De aanbieder van ADSL en VoIP bleek twee miljoen euro aan schulden te hebben.
De curator mikt volgens de Leeuwarder Courant op een spoedige overname, waarvan de circa achtduizend klanten geen last zullen hebben. De elf medewerkers van het bedrijf werken intussen gewoon door. Op de site van Abel Telecom zien we alvast geen teken van enig vuiltje aan de lucht.
Slechte service
Abel Telecom is in 2006 gelanceerd en heeft zich steeds nadrukkelijk als een Fries telecombedrijf geprofileerd. “Abel is er trots op Fries te zijn!” klonk het bijvoorbeeld bij de introductie. En op de online welkomstpagina van de provider staat de slogan: “Betrouwbaar, voordelig, eenvoudig en goed. Dat kun je alleen van een Fries telecombedrijf verwachten.”
Het bedrijf lijkt echter niet tegemoet te zijn gekomen aan die belofte. Vanaf het begin zijn er veel klachten geweest over de slechte dienstverlening, bijvoorbeeld op het Tros Radar-forum en op dit weblog.
(ZDnet.nl)
Persoonlijk heb ik een haat-liefde verhouding met VOIP, Internet plus Bellen, of hoe het ook mag heten. Als UPC niet halsstarrig geweigerd had om mijn abonnement om te zetten naar een goedkopere variant, dan was ik nog steeds klant van ze geweest.
Analoge telefonie had zo zijn voordelen. Je kon er behalve spraak ook data overheen smijten, zoals de piepjes van een modem of een fax. Dat gaat bij veel VOIP aanbieders niet zo goed, of helemaal niet. Ik zit inmiddels enige tijd bij Abel Telecom en ook bij deze aanbieder kun je faxen wel vergeten. De gebruikte codecs zijn ternauwernood geschikt voor spraak.
Mailtje
Vandaag vond ik een mailtje van 123Telcom in mijn Inbox, waarin het bedrijf zijn diensten aanbood en verzocht om er een verhaaltje aan te wijden. Nu, dat kan, maar veel meer dan een algemeen verhaal zit er niet in. In tegenstelling tot mijn huidige provider zou ik wél moeten kunnen faxen via hun systeem, maar zonder harde bewijzen (laat maar zien dat het werkt) ga ik voorlopig uit van het tegendeel. Te vaak ben ik teleurgesteld in het gilde van providers, een woord wat de spellingcontrole van Microsoft Word niet herkent en wil vervangen door het woord ‘profiteurs’. Soms is Microsoft programmatuur bereslim.
Hoe dan ook, 123Telcom is een vreemde eend in de bijt. Het bedrijf biedt ADSL abonnementen aan, telefonie-abonnementen of een combinatie van beide. In het laatste geval wordt dan een korting van €5 per maand gegeven. Tot zover niets bijzonders. Het aanbod aan de telefoniekant is wel afwijkend van wat we gewend zijn.
Onbeperkt bellen met de hele wereld
Oké, het is ‘gewoon’ VOIP, maar met toegevoegde waarde. Er is een drietal abonnementen beschikbaar, die elk op een bepaald deel van de wereld zijn gericht. Zo kun je kiezen voor een abonnement waarbij je onbeperkt kan bellen binnen Nederland, binnen Europa of zelfs met de hele wereld - uiteraard met uitzondering van betaalde en mobiele nummers.
Ik ga op vakantie en neem mee…
Bij elk abonnement is een 085 (!) telefoonnummer inbegrepen. Een extra nummer kost € 2,95 per maand. Het aardige is dat een 085 nummer niet aan een bepaald geografisch gebied gebonden is. Ook kun je probleemloos je 123Telcom kastje meenemen naar welke plek dan ook ter wereld en gewoon bereikbaar zijn op je eigen nummer - mits er een voldoende snelle internetverbinding voorhanden is. Waar je in de toekomst ook naar toe verhuist, je telefoonnummers neem je mee. Porteren is natuurlijk ook mogelijk en kost eenmalig € 29,95.
Faxen
Dan het faxen. Sinds ik dat niet meer kan, merk ik pas hoe vaak ik daar gebruik van maakte. Gesteld dat het kastje van 123Telcom inderdaad faxsignalen ondersteunt, dan zou dat voor mij een reden kunnen zijn om over te stappen. De tarieven zijn dat niet - die zijn markt conform, niet bijzonder goedkoop, niet bijzonder duur.
Klantvriendelijkheid, dé sleutel tot succes
Technologie is één, de organisatie is een ander verhaal. Wie dit blog een beetje heeft bijgehouden, weet dat Abel Telecom een nogal dubieuze reputatie heeft als het gaat om het nakomen van afspraken. Deadlines worden zelden gehaald en uit de inmiddels honderden reacties op dit blog proef je de frustraties van de consumenten. Ook het rekenen van 50 eurocent per minuut voor support (waarbij het meeste geld op gaat aan de wachttijden) is iedereen een doorn in het oog. Op dat punt zal 123Telcom zich moeten bewijzen, wil het een kans maken in deze overvolle markt. Het begin is er, want de support is bereikbaar via een gratis 0800 nummer. Als dat maar goed gaat (en zo blijft)…
Ik ben dan ook benieuwd naar de ervaringen van de huidige klanten.
Langzamerhand begint er wat informatie uit te lekken over Almeernet en de tarieven die providers gaan hanteren. Momenteel is KPN de enige aanbieder en, zoals min of meer te verwachten viel, zijn de prijzen niet mis. In een tijd waarin ADSL- en kabelproviders elkaar met allerlei lage tarieven proberen af te troeven, zal menigeen misschien even moeten slikken.
Daar staat wel tegenover dat de downloadsnelheden veel hoger zijn dan ooit met ADSL mogelijk zal zijn. Wel viel mij op dat de uploadsnelheden niet bijster hoog zijn, in ieder geval veel lager dan verwacht.
KPN brengt drie pakketten op de markt: Brons, Zilver en Goud.
Telefonie
Telefonie is in alle pakketten gelijk: onbeperkt bellen naar vaste nummers in Nederland, met uitzondering van betaalde nummers.
Radio / TV
Het aantal TV kanalen is 50 (brons), 70 (zilver) of 100 (goud). Bij alle pakketten is een harddiskrecorder inbegrepen. Over het aantal radiokanalen wordt met geen woord gerept.
Internet
Brons levert 30 MB down / 3 MB up, Zilver zit op 50 MB down / 5 MB up en Goud spant de kroon met 60 MB down / 6 MB up. Bij alle pakketten is tevens ruimte voor een homepage inbegrepen, die volgens zeggen 160 GB groot is. Hoewel schijfruimte erg goedkoop is, lijkt me dit wel heel erg genereus - mogelijk is het 160 MB en niet 160 GB.
Prijzen
Brons gaat € 65 per maand kosten, Zilver € 80 per maand en Goud € 110 per maand. Fikse bedragen in een tijd waarin iedereen op de kleintjes moet letten en zeker in Almeerse buurten die als ’sociale wijken’ bekend staan.
Ambitieus is het project zeker, maar of veel mensen zullen overstappen is nog maar de vraag. De tijd zal het leren.