Weblog Hans van Rijsse

Er heeft hier bijna altijd wel een computer rondgezworven waar de een of andere Unix kloon op draaide. Soms als server, soms als werkstation, soms gewoon om mee te spelen. Het configureren van de meeste oude distributies van Linux (en BSD varianten) was en bleef deels handwerk. Met name het configureren van de grafische kaart en monitor wilde me wel eens grijze haren bezorgen.

“Linux is niet voor iedereen” wordt vaak geroepen, en tot voor kort was ik het daar roerend mee eens. Na een periode van inactiviteit op het Linux front besloot ik weer eens enkele nieuwe distributies uit te proberen, en denk daar nu anders over. Ik was de traagheid van Vista op mijn notebook meer dan zat en ook de constante aandacht voor het dichtspijkeren van Windows (virussen, spyware, wormen) begon groteske vormen aan te nemen. Ik heb wel wat beters te doen!

Fotografie
Mijn grootste zorg was of ik op een Linux systeem net zo lekker met JPEG- en RAW files kon werken als op Windows. Hoe je het ook wend of keert, er is weinig concurrentie voor Adobe Lightroom en Photoshop. Die zorg bleek ongegrond (iets waar ik later op terug zal komen).

Fedora 10
Na veel experimenteren met de vele distributies, ieder met zijn eigen voor- en nadelen, heb ik gekozen voor Fedora 10, de community versie van Red Hat. De belangrijkste reden was dat Fedora op alle vijf gebruikte testsystemen, van oud tot hagelnieuw, foutloos intalleerde. Als je iemand wilt overtuigen dat Linux écht werkt, dan is niets zo frustrerend als een rammelende intallatieprocedure. Goed, sommigen onder ons vinden het ‘freaken op de prompt’ leuk - en dat is het ook - maar voor de gemiddelde consument is dat geen optie.

Is Linux beter dan Windows?

• Stabieler? Misschien. Wat je ook van Windows mag vinden, de laatste versies waren aardig stabiel. Ik denk niet dat beide systemen elkaar op dat punt veel ontlopen. Voorheen was stabiliteit het onbetwiste domein van Linux en BSD, maar of de verschillen nu nog zo groot zijn durf ik niet met zekerheid te zeggen. Misschien durft iemand anders daar wat over te roepen?
• Sneller? Ja. Linux is efficient en stelt geen zware eisen aan het systeem.
• Veiliger? Absoluut. Windows is één grote potentiële gatenkaas. Mits op de juiste wijze geïnstalleerd en gebruikt, is Linux vrijwel ongevoelig voor aanvallen van buitenaf. Er bestaat één virussscanner voor Linux, maar ik ken niemand die de moeite heeft genomen deze te installeren. Volgens mijn laatste gegevens zijn er ooit 50 virussen voor Linux ‘bedacht’. Voor Windows is, meen ik, men al jaren de tel kwijt.
• Goedkoper? Da’s natuurlijk een open deur. Niet allen het besturingssysteem is gratis, maar ook de ontelbare applicaties die er op draaien. Als die niet goed genoeg zijn, dan is er ook een redelijk aanbod aan commerciële programmatuur op de markt.

Enkele oude vooroordelen

• Linux is moeilijk. Dat was voorheen zo, maar Linux is volwassen geworden. Het is moeilijk om de overstap te durven maken, het is misschien vervelend om je nieuwe software eigen te maken, maar door de bank genomen is een grafische omgeving in Linux net zo makkelijk (of moeilijk) als Windows. Als mijn moeder (op dat moment bijna 80 jaar) haar memoires op een Linux systeem kon schrijven, dan kan iedereen dat.
• Er is te weinig software voor. Nee, er is te veel. Ik kan soms niet kiezen!
• Het werkt niet met alle hardware. Dat zal in een enkel geval waar zijn. Bij de allernieuwste grafische kaart, of een nieuw USB randapparaat, kan het wat langer duren voordat er een Linux driver beschikbaar is.

De komende tijd zal ik behandelen welke Windows software ik gebruikte en welke Linux software die taken heeft overgenomen.

Het is niet de eerste keer dat gevoelige informatie van overheden op straat terecht komt, en het zal vast niet de laatste keer zijn. Men verliest met enige regelmaat USB sticks, harde schijven en complete laptops.

Ik zal vast niet de enige zijn die zich hier over verbaast. Al in het DOS tijdperk bestonden er programma’s waarmee je informatie kon versleutelen (encryptie). Er werd meer door particulieren mee gespeeld dan door overheden. Waarom wordt dergelijke software niet verplicht gesteld?

Sinds ik (weer) op Linux ben overgestapt, verbaas ik me nog meer. Linux, ooit een besturingssysteem voor nerds en geeks, is al jaren uit de luiers. Alles wat onder Windows kan, kan ook onder Linux. Encryptie is een standaard onderdeel van o.a. Fedora 10. Dat kan een enkele map op de harde schijf betreffen, of de inhoud van de hele schijf.

Als ik mijn desktop of notebook kwijt raak, is er geen hond die er informatie af kan halen. Ze kunnen ‘m opnieuw formatteren, da’s alles. Encryptie is niet onfeilbaar. In theorie is het mogelijk dat iemand de informatie kan achterhalen. Hoeveel jaar een supercomputer echter voor het ontsleutelen nodig zou hebben is de vraag. In ieder geval kost dat zoveel tijd, dat het de moeite niet waard is. Tevens zou de informatie allang niet meer relevant zijn.

Ik beschouw mijzelf niet als een Linux ambassadeur, noch als ‘fanboy’, maar overheden zouden er zeker eens naar moeten kijken. De prijs van Linux zal vast geen belemmering zijn.

Beweeg op de juiste manier, speel de film achterstevoren af en het geheel krijgt een totaal andere lading. Danny Brown tekende voor deze film.

Balancing Point

Koop een digitale camera, vraag naar de prijs van een extra batterij en het zweet breekt je uit. De Olympus BLM-1, de Nikon EN-EL3e, de Panasonic CGR-S006E, allemaal kosten ze 60 euro of meer. In de meeste fotozaken kun je ook een niet-originele batterij kopen, die voor circa 35 euro over de toonbank gaat. Dan bezoek je eBay en ziet dezelfde batterijen, soms voor minder dan 10 euro. De verleiding is groot, maar zit het wel snor met de kwaliteit? We namen de proef op de som en bestelden via eBay van alle drie modellen een aantal exemplaren. Deze test betreft de Olympus BLM-1 vervanger.

Bestellen
Om via eBay te kunnen kopen heb je in ieder geval een eBay account nodig (logisch) en een account bij PayPal. Deze elektronische betaalrekening kon voorheen uitsluitend worden gekoppeld aan een creditkaart, maar Nederlandse klanten kunnen tegenwoordig ook kiezen voor een directe automatische incasso van hun bankrekening. Je logt in, voert het typenummer van de batterij in en je wordt voorzien van een enorme lijst van aanbieders. De meeste komen uit Engeland en Duitsland en met aanbieders uit laatstgenoemde land deden we zaken. Ook Nederlandse aanbieders dingen mee naar uw gunsten. De geleverde batterijen zijn identiek aan die van de Duitse leveranciers, maar kosten soms twee maal zo veel. Gewoon tussenhandelaren dus.

De keus voor een leverancier werd deels bepaald door de prijs,  deels door de (positieve) feedback die de winkel op eBay heeft gekregen, en deels door de verschafte informatie over het product. Leveranciers die schermden met een (soms véél) hogere capaciteit dan het origineel vielen direct af. Er zit technisch niet zoveel rek in de capaciteit als men soms beweert.

Levertijd
In alle gevallen werden de batterijen binnen drie werkdagen afgeleverd.

CE-markering
Alle gekochte batterijen bleken in China geproduceerd te zijn en waren zonder uitzondering voorzien van de CE-markering, ook wel (ten onrechte) aangeduid als CE-keurmerk. De CE-markering staat op veel non-food producten. Het zegt alleen dat het product aan de minimale veiligheids- en kwaliteitseisen van de EU voldoet, maar hoeft niet per se door een onafhankelijke instantie getest te zijn. Het zegt dus wel iets, maar niet alles.

Een nieuwe Lithium-Ion batterij levert pas de volle capaciteit na circa vier tot vijf maal geladen en ontladen te zijn. We hebben voor deze test vijf maal aangehouden.

Olympus BLM-1
De prijs van deze batterij is inmiddels gezakt naar circa €6, onder andere bij de eBay winkel 123trading. De verzendkosten zijn €2,50; voor elke extra batterij wordt een euro extra aan verzendkosten in rekening gebracht. Het loont dus om er (samen met je vrienden) meerdere tegelijk in te kopen.

Bij een andere eBay leverancier waar we zaken mee deden, trade-shop, kost de batterij iets meer (circa €8), waren de verzendkosten €3,50, maar kost het verzenden van meerdere batterijen niets extra. Welke leverancier bij een gegeven aantal batterijen het goedkoopst uitvalt is een kwestie van rekenen. De verpakking bestaat uit een klein kartonnen doosje, een dun plastic zakje en een Duitstalige handleiding.

Pasvorm
Perfect. Er is geen enkel verschil tussen het origineel en de kopie.

Laden
Het laden van een volledig lege, originele BLM-1 duurt ongeveer vijf uur. De vervangende batterij doet dat in circa vier uur en dat blijft zo, ook na de verplichte vijf laden/ontladen cycli. De batterij wordt niet warmer dan het origineel, integendeel, de kopie blijft koeler.

Ontladen
De verwachting was dat de originele batterij het langer uit zou houden, gezien het uur verschil in laadtijd. Dat klopt, maar de verschillen zijn niet extreem groot. Gemiddeld schoot ik met de originele batterij 502 foto’s, met de Chinese kopie 473. De test is uitgevoerd met een Olympus E-510, e.e.a. onder variërende omstandigheden. Van gecontroleerde laboratoriumomstandigheden is dus geen sprake; beschouw deze meetgegevens daarom als een indicatie.

Conclusie
Het origineel doet het beter, maar prijs en kwaliteit staan op gespannen voet. Met een kopie lever je wat in op de levensduur, maar als je voor de prijs van één originele batterij bijna acht Chinese vervangers kun kopen, dan zal je dat een worst zijn.

Serieuze fotografen wisten het al lang en inmiddels neemt ook de gerenommeerde website dpreview stelling tegen de de alsmaar voortdurende megapixelrace. In hun recente Editorial Blog leggen ze uit waarom: er bestaan nauwelijks lenzen met een oplossend vermogen die in de pas lopen met de resolutie van de laatste generatie sensors. Een digitale reflex met een APS-C sensor, voorzien van 14-15 megapixels, levert weinig meer op dan grotere bestanden en een tragere werking.

De negatieve effecten zie je onder andere terug bij de test van de Canon EOS 50D, waar men 15,5 miljoen pixels op de sensor gepropt heeft. Hoewel de camera niet direct een afrader genoemd kan worden, is wel duidelijk dat Canon een grens heeft overschreden die op een aantal essentiële punten resulteert in een slechtere beeldkwaliteit. Een aantal van deze nadelige effecten zou zelfs bij gebruik van een ‘perfecte’ (en ongetwijfeld peperdure) lens niet worden weggenomen.

Een van de weinige fabrikanten die nog beschikt over een flinke dosis zelfbeheersing is Nikon. Hun topmodellen (D300, D700 en D3) dollen niet met de natuurkundige wetten, maar respecteren ze. De D700 en de D3, beide ‘full frame’ camera’s (de sensor is even groot als een kleinbeeld negatief), houden het zelfs op ’slechts’ 12 megapixels. De resultaten die je met deze camera’s kan bereiken zijn verbluffend en laten de concurrentie ver achter zich.

Aan de compactcamera’s zullen we maar helemaal geen woord vuil maken, want in dat deel van de markt zijn camerafabrikanten al jaren de weg kwijt. Meer dan 14 megapixels op een sensor die een oppervlakte heeft die kleiner is dan die van een postzegel is gewoon krankzinnig.

Tussen mij en enkele mede-fotografen ontspon zich recent een interessante discussie: in hoeverre zijn digitale camera’s digitaal? De sensor, waar de digitale foto zijn leven begint, is 100% analoog, net zo analoog als een Kodak film. In essentie zet een digitale camera iets analoogs om in iets digitaals en verschilt op dat punt niets van een ‘die hard’ die nog met een analoge camera fotografeert en negatieven digitaliseert met behulp van een negatiefscanner. Een digitale camera hebben we daarmee gedegradeerd tot een luxe, snelle A/D converter.

Natuurlijk doet het er verder niet toe. Analoge camera’s zijn historie, in ieder geval als we kijken naar de consumentenmarkt. Slechts een klein aantal mensen gebruikt ze nog - voornamelijk pro’s en een paar wereldvreemde figuren die het werken met film nog steeds leuk vinden. Zoals ik.

De reden waarom fabrikanten zich op video storten ontgaat me totaal. Als ik een video wil maken, dan koop ik wel een videocamera. Misschien is het bij consumenten duidelijk geworden dat het aantal megapixels niet zaligmakend is, waardoor een voorheen geweldige marketingkreet waardeloos is geworden? De Canon 5D en inmiddels ook de Nikon D90 schieten met hetzelfde gemak een videootje als een foto. De kwaliteit is nog niet geweldig, ook al zien de specs er geweldig uit.

Misschien zou een digitale spiegelreflex met videofuncties nog beter verkopen als ze het uiterlijk aanpassen?

Persoonlijk heb ik een haat-liefde verhouding met VOIP, Internet plus Bellen, of hoe het ook mag heten. Als UPC niet halsstarrig geweigerd had om mijn abonnement om te zetten naar een goedkopere variant, dan was ik nog steeds klant van ze geweest.

Analoge telefonie had zo zijn voordelen. Je kon er behalve spraak ook data overheen smijten, zoals de piepjes van een modem of een fax. Dat gaat bij veel VOIP aanbieders niet zo goed, of helemaal niet. Ik zit inmiddels enige tijd bij Abel Telecom en ook bij deze aanbieder kun je faxen wel vergeten. De gebruikte codecs zijn ternauwernood geschikt voor spraak.

Mailtje
Vandaag vond ik een mailtje van 123Telcom in mijn Inbox, waarin het bedrijf zijn diensten aanbood en verzocht om er een verhaaltje aan te wijden. Nu, dat kan, maar veel meer dan een algemeen verhaal zit er niet in. In tegenstelling tot mijn huidige provider zou ik wél moeten kunnen faxen via hun systeem, maar zonder harde bewijzen (laat maar zien dat het werkt) ga ik voorlopig uit van het tegendeel. Te vaak ben ik teleurgesteld in het gilde van providers, een woord wat de spellingcontrole van Microsoft Word niet herkent en wil vervangen door het woord ‘profiteurs’. Soms is Microsoft programmatuur bereslim.

Hoe dan ook, 123Telcom is een vreemde eend in de bijt. Het bedrijf biedt ADSL abonnementen aan, telefonie-abonnementen of een combinatie van beide. In het laatste geval wordt dan een korting van €5 per maand gegeven. Tot zover niets bijzonders. Het aanbod aan de telefoniekant is wel afwijkend van wat we gewend zijn.

Onbeperkt bellen met de hele wereld
Oké, het is ‘gewoon’ VOIP, maar met toegevoegde waarde. Er is een drietal abonnementen beschikbaar, die elk op een bepaald deel van de wereld zijn gericht. Zo kun je kiezen voor een abonnement waarbij je onbeperkt kan bellen binnen Nederland, binnen Europa of zelfs met de hele wereld - uiteraard met uitzondering van betaalde en mobiele nummers.

Ik ga op vakantie en neem mee…
Bij elk abonnement is een 085 (!) telefoonnummer inbegrepen. Een extra nummer kost € 2,95 per maand. Het aardige is dat een 085 nummer niet aan een bepaald geografisch gebied gebonden is. Ook kun je probleemloos je 123Telcom kastje meenemen naar welke plek dan ook ter wereld en gewoon bereikbaar zijn op je eigen nummer - mits er een voldoende snelle internetverbinding voorhanden is. Waar je in de toekomst ook naar toe verhuist, je telefoonnummers neem je mee. Porteren is natuurlijk ook mogelijk en kost eenmalig € 29,95.

Faxen
Dan het faxen. Sinds ik dat niet meer kan, merk ik pas hoe vaak ik daar gebruik van maakte. Gesteld dat het kastje van 123Telcom inderdaad faxsignalen ondersteunt, dan zou dat voor mij een reden kunnen zijn om over te stappen. De tarieven zijn dat niet - die zijn markt conform, niet bijzonder goedkoop, niet bijzonder duur.

Klantvriendelijkheid, dé sleutel tot succes
Technologie is één, de organisatie is een ander verhaal. Wie dit blog een beetje heeft bijgehouden, weet dat Abel Telecom een nogal dubieuze reputatie heeft als het gaat om het nakomen van afspraken. Deadlines worden zelden gehaald en uit de inmiddels honderden reacties op dit blog proef je de frustraties van de consumenten. Ook het rekenen van 50 eurocent per minuut voor support (waarbij het meeste geld op gaat aan de wachttijden) is iedereen een doorn in het oog. Op dat punt zal 123Telcom zich moeten bewijzen, wil het een kans maken in deze overvolle markt. Het begin is er, want de support is bereikbaar via een gratis 0800 nummer. Als dat maar goed gaat (en zo blijft)…

Ik ben dan ook benieuwd naar de ervaringen van de huidige klanten.

Langzamerhand begint er wat informatie uit te lekken over Almeernet en de tarieven die providers gaan hanteren. Momenteel is KPN de enige aanbieder en, zoals min of meer te verwachten viel, zijn de prijzen niet mis. In een tijd waarin ADSL- en kabelproviders elkaar met allerlei lage tarieven proberen af te troeven, zal menigeen misschien even moeten slikken.

Daar staat wel tegenover dat de downloadsnelheden veel hoger zijn dan ooit met ADSL mogelijk zal zijn. Wel viel mij op dat de uploadsnelheden niet bijster hoog zijn, in ieder geval veel lager dan verwacht.

KPN brengt drie pakketten op de markt: Brons, Zilver en Goud.

Telefonie
Telefonie is in alle pakketten gelijk: onbeperkt bellen naar vaste nummers in Nederland, met uitzondering van betaalde nummers.

Radio / TV
Het aantal TV kanalen is 50 (brons), 70 (zilver) of 100 (goud). Bij alle pakketten is een harddiskrecorder inbegrepen. Over het aantal radiokanalen wordt met geen woord gerept.

Internet
Brons levert 30 MB down / 3 MB up, Zilver zit op 50 MB down / 5 MB up en Goud spant de kroon met 60 MB down / 6 MB up. Bij alle pakketten is tevens ruimte voor een homepage inbegrepen, die volgens zeggen 160 GB groot is. Hoewel schijfruimte erg goedkoop is, lijkt me dit wel heel erg genereus - mogelijk is het 160 MB en niet 160 GB.

Prijzen
Brons gaat € 65 per maand kosten, Zilver € 80 per maand en Goud € 110 per maand. Fikse bedragen in een tijd waarin iedereen op de kleintjes moet letten en zeker in Almeerse buurten die als ’sociale wijken’ bekend staan.

Ambitieus is het project zeker, maar of veel mensen zullen overstappen is nog maar de vraag. De tijd zal het leren.

Aan het einde van deze maand komt Microsoft met een gratis programma, WorldWide Telescope (WWT) geheten. WWT is ontwikkeld door Microsoft Research Labs en maakt gebruik van de eerder ontwikkelde ‘Visual Experience Engine’.

De beelden komen voornamelijk van de Hubble telescoop. De hoeveelheid data is vele terabytes groot en omvat meer dan 300.000.000 objecten (planeten, sterren, nevels etc). Leuk speelgoed!