De uitzending van Eén Vandaag en het eerder gepubliceerde dagboek van Beer wierpen wat vragen op. Deze vragen heb ik ik aan Catharina voorgelegd.
Vrijwel iedereen is het er over eens dat de uitzending van Eén vandaag oppervlakkig en eenzijdig belicht was. Wat is jullie mening hierover?
Dat is ook onze mening en dat vinden wij erg jammer. In tegenstelling tot wat er ons van tevoren was verteld wordt in de uitzending een ongenuanceerd beeld gegeven van het adopteren van buitenlandse honden. Een beeld waar wij niet achter staan, omdat wij nog altijd achter het adopteren van buitenlandse honden staan. Het beeld van honden die gevaarlijk voor mensen en andere dieren zouden zijn slaat niet op de situatie van Beer en dat hebben wij uitdrukkelijk gezegd. Helaas is dit niet in de uitzending naar voren gekomen. Wel vinden wij dat er zorgvuldig geadopteerd moet worden. Hiermee bedoel ik dat het veilig en met goede voor- en nazorg moet plaats vinden. Dat is bij ons niet gebeurd terwijl wij, al vanaf de dag dat hij aankwam, een erg zieke hond onder onze hoede hadden zonder dat wij dit van tevoren wisten.
In het stukje wat jullie een paar weken van Beer na aankomst hebben geschreven stond dat jullie op zoek waren naar een wat oudere, gezonde hond. Beer werd jullie toen aangeraden. Hoe groot was de schok toen bleek dat jullie in plaats daarvan een zwaar zieke hond kregen?
Nou, je kunt je voorstellen dat dit schrikken was. De eerste zorg is natuurlijk dat de hond opknapt, daar hebben we alles voor gedaan. Destijds dachten wij nog dat SHIN ons zou helpen door bijvoorbeeld te helpen met de medicijnen die hij krijgt of door steun op emotioneel, praktisch of financieel gebied. Dit is allemaal niet gebeurd, waardoor wij uiteindelijk van een andere organisatie hulp hebben gekregen op het gebied van medicijnen en onze dierenarts ons goed heeft geholpen bij het vinden van de juiste behandelmethode.
Inmiddels hebben wij onze hulpbronnen en onze eigen kennis en ervaring, waardoor wij optimaal voor Beer kunnen zorgen. Als we van tevoren hadden geweten dat Beer zo ziek was, dan hadden wij eerder op de ziekte kunnen anticiperen. Het is en blijft raar dat niemand ons verteld heeft dat hij zo ziek was. Ook voor de vrijwilliger van SHIN, die Beer afhaalde van de luchthaven, was het zonneklaar dat Beer in slechte gezondheid was vervoerd uit Spanje.
Jullie hebben indertijd Spaanse Honden in Nood uitgekozen om een hond te adopteren. Welke beweegredenen lagen aan die keuze ten grondslag?
We wilden al langere tijd een hond en sowieso een hond uit het asiel, omdat er zoveel mooie dieren zijn die simpelweg gedumpt worden en juist zij verdienen een tweede kans. Ook kozen we voor een oudere hond omdat deze honden vaak moeilijk een huis kunnen vinden. De hond Beer, die toen nog Lars heette vonden wij via de site van SHIN. De hond sprak ons aan en de organisatie gaf ons de indruk professioneel te werk te gaan.
Hoe hebben jullie je indertijd georiënteerd in deze warrige wereld van inmiddels ontelbare goedbedoelende stichtingen? Met de kennis die jullie nu hebben, zouden jullie je nu op een geheel andere manier oriënteren?
Ja deze ervaring heeft ons wel scherper gemaakt. Een fout kan natuurlijk altijd gemaakt worden, dat is menselijk, en je neemt altijd een risico als je een hond adopteert, maar inmiddels weet ik, onder andere via mijn dierenarts, dat er organisaties zijn die wél goede nazorg bieden en die ter plaatse beter voor de honden zorgen. Op zaken als nazorg zou ik beter letten en ik zou ook forums bekijken om ervaringen te kunnen lezen van anderen.
Ik denk overigens dat veel mensen bij SHIN dit werk met goede intenties doen, daar heb ik geen twijfels over. Ook is het niet in ons belang om met modder te gooien naar anderen. Wel willen wij graag de discussie openen over hoe adopteren beter zou kunnen zodat er zorgvuldiger met mens en dier wordt omgegaan. Jammer genoeg wordt dit totaal overschaduwd door emoties, verwijten en ontkenningen die niet over het belang van de honden gaan maar over ego’s van mensen. Het heeft mij verbaasd dat het verhaal van Beer zo uit de context is getrokken.
Welk bedrag werd indertijd voor Beer in rekening gebracht?
250 euro.
Er circuleert een mailtje van SHIN/ACE Nederland waarin wordt beweerd dat Beer Leischmania heeft opgelopen na jullie vakantie in Bretagne, Frankrijk. Nu weten we dat jullie bezoek in november plaatsvond, een koude maand waarin de zandvlieg niet of nauwelijks actief is, om over zaken als incubatietijd nog maar niet te spreken. Wat is jullie reactie hierop?
Ach, dit is een domme aantijging die iemand met verstand van de ziekte nooit zou maken.. Als ze dit echt denken, dan begrijp ik ook hoe het kon gebeuren dat onze Beer met duidelijke kenmerken van Leismaniasis (kale plekken rond ogen en neus/masker) toch als gezond verklaarde hond op het vliegtuig is gezet.
Volgens SHIN/ACE was de hond in Spanje Op Leishmania getest en volgens de papieren negatief bevonden. Dat jullie aan het waarheidsgehalte van deze test gingen twijfelen is duidelijk. Hebben jullie nog contact opgenomen met de desbetreffende Spaanse dierenarts?
Dat hebben we geprobeerd via contactpersonen en mensen van SHIN in Spanje, maar hier is nooit een reactie op gekomen.
Jullie hebben geen hulp gehad van SHIN/ACE, wel van andere privé personen en stichtingen. Is dat niet een beetje krom?
Ja, dat is krom. Andere stichtingen en personen hebben ons de hulp geboden die SHIN had moeten geven, maar heeft laten liggen. Voor ons was het een natuurlijk fijn om hulp te krijgen want we voelden ons behoorlijk alleen. De vrijwilliger van SHIN die Beer heeft opgehaald vanuit Zaventem is de enige die ons haar medeleven en steun heeft betuigd. Helaas stond ook zij met haar rug tegen de muur en kon zij niet veel meer doen dan dat. Ik vind het wel belangrijk om dit te zeggen, want zij heeft wel haar best voor ons gedaan en met ons meegedacht.
Hoeveel geld zijn jullie inmiddels kwijt aan de medische verzorging van Beer?
Inmiddels rond de 3500 euro.
Hebben jullie er ooit aan gedacht om Beer in te laten slapen?
Nee, die vraag heb ik vaker gekregen, maar dat is niet aan de orde geweest voor ons. Beer is, zelfs toen hij zich heel slecht voelde, altijd zo hoopvol en levenslustig geweest. Het is een heel bijzonder dier dat wil leven. Dat klinkt misschien gek, maar als je hem ziet zul je het begrijpen. Wij hebben voor hem gekozen en zullen hem pas laten inslapen als hij pijn lijdt en er geen mogelijkheid tot verbetering is. Beer hoort bij ons, het idee hem op te geven zodra het moeilijk wordt past niet bij ons.
Dit was jullie eerste adoptie van een buitenlandse hond. Zouden jullie nog eens aandurven?
Ja, alleen bij een andere organisatie en met een andere oriëntatie vooraf, maar we zouden juist weer een hond uit het buitenland adopteren. Onze Beer is een bijzondere hond met een prachtig karakter en ik denk ook dat het goed is om juist deze honden een tweede kans te geven. Juist honden uit Zuid-Europese landen hebben vaak iets heel bijzonders. Ze hebben vaak al heel wat meegemaakt waardoor ze karakteristiek zijn, slim en een beetje streetwise.
Wat zou jullie advies zijn aan een ieder die een buitenlandse hond wil adopteren?
Neem veel tijd om je te orienteren en verdiep je in forums over buitenlandse honden. Let op zaken als nazorg vanuit de organisatie en het aantal honden dat per maand wordt vervoerd vanuit het buitenland naar Nederland. Geeft de organisatie garantie je te helpen als je hond binnen een aantal maanden na aankomst een ziekte met een langere incubatietijd als leismaniasis blijkt te hebben? Belangrijk, omdat medicijnen tegen de ziekte in bijvoorbeeld Spanje spotgoedkoop zijn, maar in Nederland hartstikke duur.. Ook zou ik vantevoren een dierenarts zoeken die verstand heeft ziekten die, in het gebied waar de hond vandaan komt, onder dieren voorkomen.
Hoe gaat het nu met Beer?
Op dit moment gaat het redelijk goed met Beer, maar vier weken geleden heeft hij een terugslag gehad. Hij bloedde uren uit zijn neus en is uiteindelijk op de spoedafdeling van het Utrechtse dierenziekenhuis beland. Daarna heeft hij nog een keer een neusbloeding gehad die een aantal uren bleef stromen. De eerste testen van de dierenarts wijzen niet op een directe relatie met leishmaniasis, dus mogelijk is dit een intern probleem in de neus van de hond. We gaan dat verder laten onderzoeken, maar moesten dit helaas even uitstellen omdat er weer veel rekeningen van enkele honderden euro’s lagen. Wordt vervolgd dus en houd je vingers gekruist voor ons!
