Weblog Hans van Rijsse

Jarenlang ben ik aan het griepvirus ontsnapt, maar dit jaar was ik toch aan de beurt. In eerste instantie baal je als een stekker. Je slaapt slecht, je loopt op zwabberbenen en je verslijt pakken vol met tissues.

Toch waren er ook lichtpuntjes. Ik kon een potje aspirientjes leeg slikken voordat de houdbaarheidsdatum verstreken was. Ik kon de Amerikaanse verkiezingen volgen, midden in de nacht. Ik heb weer eens een film gekeken, die al maanden in folie zat verpakt. Last but not least: ik kan zelfs bij McDonalds eten als ik te ziek ben om te koken. Door die verkoudheid proef ik er toch niks van.

Honden en katten moeten snel afvallen; meer dan de helft van de huisdieren heeft last van overgewicht. Opvallend genoeg krijgen zij de snacks niet van de eigenaar zelf, zo blijkt donderdag uit het onderzoek van de Stichting Platform Verantwoord Huisdierenbezit (PVH).

Slechts de helft van de eigenaren erkent het overgewichtprobleem van hun hond of kat, de andere helft vindt het blijkbaar geen probleem.

Vandaag heb ik voor het eerst zes flesjes Grolsch Weizen gekocht. Ik ben dol op witbier, maar ben tot op heden weinig gecharmeerd geweest van de Nederlandse varianten, met uitzondering van Korenwolf.

Meestal staat hier dan ook witbier van Lidl in de koelkast, een voortreffelijk Duits biertje wat per blikje van 500 ml slechts 55 cent kost. Oké, qua prijs zal Grolsch het dus niet winnen, maar qua smaak?

Ik moet zeggen: uitmuntend, Grolsch heeft precies die smaak en nadronk die je in een witbiertje zoekt. In mijn persoonlijke top drie zou Grolsch op nèt op de eerste plaats komen te staan, op de voet gevolgd door het witbier van Lidl. Korenwolf sluit de rij.

In de USA is het mijn favoriete tent om een lekker broodje te kopen: Subway. Nu deze keten ook in Almere (op het stationsplein) is neergestreken, zal ik daar regelmatig te zien zijn.

Verdorie, wat zijn die broodjes lekker! Even was ik bang dat de Nederlandse versie een slap aftreksel zou zijn van de Amerikaanse, maar niets is minder waar. Dezelfde recepten, dezelfde klassieke subs en - last but not least - zonder geldsmaak! De medewerkers dragen netjes wegwerphandschoenen, een verademing qua hygiëne.

De prijzen zijn redelijk en liggen op het niveau van een middelmatig hamburgertje. Als ik echter moet kiezen tussen een kleffe BigMac of een overheerlijk broodje van Subway, dan is de keuze snel gemaakt.

Dat er nog maar vele filialen mogen volgen.

Belachelijke titel natuurlijk, want “boven de grote rivieren weten ze niet eens wat carnaval is”. Deze opmerking kreeg ik vele jaren geleden naar mijn hoofd geslingerd van een collega die in Limburg was opgegroeid. Elk jaar weer probeerde hij mij er toe te verleiden om eens af te zakken naar het zuiden des lands en de sfeer van het ‘echte’ carnaval te proeven.

Uiteindelijk, om mijn collega een plezier te doen (en zelf eens van het gezeur af te zijn) stemde ik toe en vertrok richting Limburg. De eerste uren had ik het aardig naar mijn zin. Er heerste een uitgelaten sfeer, iedereen was vrolijk, de praalwagens waren leuk tot soms zeer leuk en men dronk dat het een lieve lust was. Dat ik de lokale bevolking onder normale omstandigheden niet of nauwelijks kon verstaan deed weinig meer ter zake, want een volgelopen Limburger bleek net zo moeilijk te volgen als een volgelopen Amsterdammer.

Pas echt leuk werd het toen we ’s avonds de “11-kroegentocht” gingen lopen. Veel drinken plus de verplichting om alle 11 kroegen af te werken leverde een praktisch probleem op: hoe kom je van de ene kroeg naar de andere als je bijna niet meer op je benen kunt staan? De oplossing bleek te bestaan uit een serie touwen, gespannen van het begin- tot eindpunt. Bezopen of niet, het touw was je leidraad en leuning.

Naarmate ik meerdere kroegen had bezocht (zonder veel te drinken, want ik kan er niet zo goed tegen) vielen er steeds meer deelnemers aan de 11-kroegentocht af. Een deel ervan lag op straat, maar een aantal (nogal opvallend uitgedoste) deelnemers had ik al een tijdje niet meer gezien. Pas bij een bezoek aan de pisbakken van een lokale kroeg vond ik ze terug, op de grond, met hun hoofd vrijwel in de pisbak. Blijkbaar hadden ze het nèt niet gehaald. Niemand maakte zich druk om de verspreid liggende deelnemers, noch deed men ook maar enige poging om tijdens het pissen te voorkomen dat ze nog natter werden dan ze al waren.

Het jaar erop vroeg mijn collega of ik weer meeging. Ik heb maar bedankt.

Verdorie, ik ben te vet. Dat had ik niet gedacht, maar het is echt waar. Tenminste, volgens Edwin van Oostveen, iemand die je niet kunt missen als je in het stadshart van Almere wandelt. Trouw staat hij op een hoek van de Grote Markt.

Ik wist van mijn huisdokter dat mijn streefgewicht 80 kilo is. Daar zit ik een kilootje of drie overheen. Dat levert een BMI (Body Mass Index) op van iets onder de 24, nog ruim in het groene gebied. Wat kan er fout gaan?

Na het invullen van een vragenlijstje over m’n eetgewoontes en dergelijke stopte Edwin me een apparaatje in de handen wat veel overeenkomsten vertoonde met de controls van een PlayStation.

Na er even flink in geknepen te hebben rolde daar nog een getal uit: mijn vetpercentage (hoe werkt zo’n ding eigenlijk?). Ik kwam uit op 23,7 en dat is hoog, volgens een Herbalife tabelletje - bij mij zou het tussen de 10 en 20 moeten zijn. Eén en ander is te danken aan slechte voeding, aldus van Oostveen. Blijkbaar is er geen directe relatie tussen BMI en vet.

Wie er meer van wil weten moet Edwin eens bezoeken op de Grote Markt. Volgens mij zijn jullie allemaal vet. Wedden? Meer informatie: website.

Wie denkt dat er hier uitgebreid en exotisch getafeld wordt moet ik teleurstellen. Eenvoud ten voeten uit hier: aardappelen, sla, een biefstukje plus een toetje.

We gaan er eens geen “Vreten Op Aarde” van maken dit jaar.

Een vrouw uit Cedar Rapids (Iowa, USA) biedt in een advertentie drie liter moedermelk aan voor de prijs van 200 dollar. Haar vier maanden oude dochter drinkt het niet en de voorraad aan afgekolfde moedermelk werd steeds groter.

Een woordvoerder van Iowa Department of Public Health wist te melden dat de verkoop van moedermelk niet verboden is. De vrouw heeft nog geen serieuze reacties op haar advertentie gehad, dus grijp je kans.

(Miami Herald)

Supermarktketen Jumbo is het klantvriendelijkste bedrijf van Nederland. Dat blijkt uit een grootschalig onderzoek onder bijna drieduizend consumenten. Ook Ikea en Bol.com worden als zeer klantvriendelijk bestempeld, maar Jumbo wordt geroemd vanwege haar voortdurende streven om zich te verbeteren. “Bij Jumbo draait het werkelijk om de klant”, aldus het onderzoeksrapport.

Verdorie, dan ben ik niet de enige Nederlander die in dit onderzoek meedraaide en deze mening had. Wederom ben ik opgegaan in de grijze meerderheid.

Maar, zonder gekheid: Jumbo, gefeliciteerd. Jullie hebben het verdiend. Als er nog Almeerders zijn die nog nooit naar Jumbo gegaan zijn, dan is hier het adres:

Geinplein 34-36. 1316HC, Almere.

Dat gaat pijn doen. Chiquita, bekend van de bananen, heeft van het Amerikaanse hof een boete opgelegd gekregen van 25 miljoen dollar. Chiquita kreeg die boete omdat ze voor een bedrag van circa 1,7 miljoen dollar aan ‘beschermingsgeld’ hadden betaald aan het AUC, een Columbiaanse terroristiche organisatie.

Met dat geld kocht het AUC wapens en munitie, waar vervolgens vele onschuldige burgers mee werden vermoord.