Weblog Hans van Rijsse

Zoals bekend raken Arrow Classic Rock en Arrow Jazz FM hun vergunning kwijt. De zenders hebben volgens Agentschap Telecom een structurele betalings-achterstand. Uiterlijk op 11 maart om middernacht moeten de uitzendingen via de ether zijn gestaakt. Volgens het agentschap zijn de afgelopen tijd betalingsregelingen met de zenders afgesproken, maar die zijn niet nageleefd. Ook een waarschuwing dat de vergunningen worden ingetrokken heeft niet geleid tot het voldoen van openstaande rekeningen.

Actie
Op dit moment houden beide zenders een actie waarbij de luisteraar gevraagd wordt om geld te schenken. Op de website van Arrow wordt echter geen informatie gegeven over de hoogte van het achterstallige bedrag, noch wat er met je geld gebeurt als de actie onvoldoende resultaat oplevert. Een teken aan de wand. Ik vermoed dat een deel van de schulden met het geld van de gulle gevers gedekt wordt en dat die daarna naar hun bijdrage kunnen fluiten.

Hoe dan ook: het verdwijnen van Arrow betekent een verarming van het aanbod.

Beweeg op de juiste manier, speel de film achterstevoren af en het geheel krijgt een totaal andere lading. Danny Brown tekende voor deze film.

Balancing Point

Dankzij een tip heb ik een paar dagen geleden een nieuw Pentax forum, Pentaxian.nl, ontdekt. Nu nog klein, maar wel gezellig en informeel. Ook zag ik daar voor het eerste de witte Pentax K-M.

Witte Pentax K-M

Wie wil ‘m?

Het is zover: einde Windows. Linux (Fedora 10) neemt de dagelijkse taken over; mijn Windows systeem komt in een hoekje te staan. Slechts een paar programma’s, die ik nog niet kan vervangen, zullen het leven van deze oude computer nog wat rekken. Ik heb in de loop der tijd meerdere dual-boot systemen gehad, maar dit wordt het eerste systeem waar uitsluitend Linux op staat.

Dat een dier therapeutische kwaliteiten bezit is al langer bekend. Ik heb er reportages van gezien, onder meer op Discovery Channel en National Geographic. Autistische kinderen, geestelijk gehandicapten en zelfs voor moord veroordeelde gevangenen leefden helemaal op, of veranderden in positieve zin.

In Nederland ben ik dergelijke initiatieven nooit tegengekomen, maar nu is er in Zevenaar een gespecialiseerd, kleinschalig bedrijfje opgezet die dat gat vult: Ludiek! Ludiek! biedt een persoon met een beperking (verstandelijk en/of lichamelijk) de gelegenheid om in contact te komen met een hond. Spelen, knuffelen, aaien of gewoon alleen maar kijken, alles kan. De ‘werknemer’ van Ludiek!, de hond Zara, vindt het allemaal prachtig.

Een folder (PDF) kunt u hier downloaden.

Koop een digitale camera, vraag naar de prijs van een extra batterij en het zweet breekt je uit. De Olympus BLM-1, de Nikon EN-EL3e, de Panasonic CGR-S006E, allemaal kosten ze 60 euro of meer. In de meeste fotozaken kun je ook een niet-originele batterij kopen, die voor circa 35 euro over de toonbank gaat. Dan bezoek je eBay en ziet dezelfde batterijen, soms voor minder dan 10 euro. De verleiding is groot, maar zit het wel snor met de kwaliteit? We namen de proef op de som en bestelden via eBay van alle drie modellen een aantal exemplaren. Deze test betreft de Olympus BLM-1 vervanger.

Bestellen
Om via eBay te kunnen kopen heb je in ieder geval een eBay account nodig (logisch) en een account bij PayPal. Deze elektronische betaalrekening kon voorheen uitsluitend worden gekoppeld aan een creditkaart, maar Nederlandse klanten kunnen tegenwoordig ook kiezen voor een directe automatische incasso van hun bankrekening. Je logt in, voert het typenummer van de batterij in en je wordt voorzien van een enorme lijst van aanbieders. De meeste komen uit Engeland en Duitsland en met aanbieders uit laatstgenoemde land deden we zaken. Ook Nederlandse aanbieders dingen mee naar uw gunsten. De geleverde batterijen zijn identiek aan die van de Duitse leveranciers, maar kosten soms twee maal zo veel. Gewoon tussenhandelaren dus.

De keus voor een leverancier werd deels bepaald door de prijs,  deels door de (positieve) feedback die de winkel op eBay heeft gekregen, en deels door de verschafte informatie over het product. Leveranciers die schermden met een (soms véél) hogere capaciteit dan het origineel vielen direct af. Er zit technisch niet zoveel rek in de capaciteit als men soms beweert.

Levertijd
In alle gevallen werden de batterijen binnen drie werkdagen afgeleverd.

CE-markering
Alle gekochte batterijen bleken in China geproduceerd te zijn en waren zonder uitzondering voorzien van de CE-markering, ook wel (ten onrechte) aangeduid als CE-keurmerk. De CE-markering staat op veel non-food producten. Het zegt alleen dat het product aan de minimale veiligheids- en kwaliteitseisen van de EU voldoet, maar hoeft niet per se door een onafhankelijke instantie getest te zijn. Het zegt dus wel iets, maar niet alles.

Een nieuwe Lithium-Ion batterij levert pas de volle capaciteit na circa vier tot vijf maal geladen en ontladen te zijn. We hebben voor deze test vijf maal aangehouden.

Olympus BLM-1
De prijs van deze batterij is inmiddels gezakt naar circa €6, onder andere bij de eBay winkel 123trading. De verzendkosten zijn €2,50; voor elke extra batterij wordt een euro extra aan verzendkosten in rekening gebracht. Het loont dus om er (samen met je vrienden) meerdere tegelijk in te kopen.

Bij een andere eBay leverancier waar we zaken mee deden, trade-shop, kost de batterij iets meer (circa €8), waren de verzendkosten €3,50, maar kost het verzenden van meerdere batterijen niets extra. Welke leverancier bij een gegeven aantal batterijen het goedkoopst uitvalt is een kwestie van rekenen. De verpakking bestaat uit een klein kartonnen doosje, een dun plastic zakje en een Duitstalige handleiding.

Pasvorm
Perfect. Er is geen enkel verschil tussen het origineel en de kopie.

Laden
Het laden van een volledig lege, originele BLM-1 duurt ongeveer vijf uur. De vervangende batterij doet dat in circa vier uur en dat blijft zo, ook na de verplichte vijf laden/ontladen cycli. De batterij wordt niet warmer dan het origineel, integendeel, de kopie blijft koeler.

Ontladen
De verwachting was dat de originele batterij het langer uit zou houden, gezien het uur verschil in laadtijd. Dat klopt, maar de verschillen zijn niet extreem groot. Gemiddeld schoot ik met de originele batterij 502 foto’s, met de Chinese kopie 473. De test is uitgevoerd met een Olympus E-510, e.e.a. onder variërende omstandigheden. Van gecontroleerde laboratoriumomstandigheden is dus geen sprake; beschouw deze meetgegevens daarom als een indicatie.

Conclusie
Het origineel doet het beter, maar prijs en kwaliteit staan op gespannen voet. Met een kopie lever je wat in op de levensduur, maar als je voor de prijs van één originele batterij bijna acht Chinese vervangers kun kopen, dan zal je dat een worst zijn.

Serieuze fotografen wisten het al lang en inmiddels neemt ook de gerenommeerde website dpreview stelling tegen de de alsmaar voortdurende megapixelrace. In hun recente Editorial Blog leggen ze uit waarom: er bestaan nauwelijks lenzen met een oplossend vermogen die in de pas lopen met de resolutie van de laatste generatie sensors. Een digitale reflex met een APS-C sensor, voorzien van 14-15 megapixels, levert weinig meer op dan grotere bestanden en een tragere werking.

De negatieve effecten zie je onder andere terug bij de test van de Canon EOS 50D, waar men 15,5 miljoen pixels op de sensor gepropt heeft. Hoewel de camera niet direct een afrader genoemd kan worden, is wel duidelijk dat Canon een grens heeft overschreden die op een aantal essentiële punten resulteert in een slechtere beeldkwaliteit. Een aantal van deze nadelige effecten zou zelfs bij gebruik van een ‘perfecte’ (en ongetwijfeld peperdure) lens niet worden weggenomen.

Een van de weinige fabrikanten die nog beschikt over een flinke dosis zelfbeheersing is Nikon. Hun topmodellen (D300, D700 en D3) dollen niet met de natuurkundige wetten, maar respecteren ze. De D700 en de D3, beide ‘full frame’ camera’s (de sensor is even groot als een kleinbeeld negatief), houden het zelfs op ’slechts’ 12 megapixels. De resultaten die je met deze camera’s kan bereiken zijn verbluffend en laten de concurrentie ver achter zich.

Aan de compactcamera’s zullen we maar helemaal geen woord vuil maken, want in dat deel van de markt zijn camerafabrikanten al jaren de weg kwijt. Meer dan 14 megapixels op een sensor die een oppervlakte heeft die kleiner is dan die van een postzegel is gewoon krankzinnig.

De Flevo-politie staat op scherp, zo meldt De Telegraaf. In mijn straat is vannacht rond 24:00 uur door de politie een inval gedaan in een woning (huisnummer weggelaten i.v.m. privacy). Of één en ander te maken heeft met de golf aan overvallen is onbekend. Het ging er aan toe zoals je gewend bent van een film: “Op de grond! Laat je handen zien, laat je handen zien!”, plus een hoeveelheid geschreeuw van de bewoners. Welkom in Stedenwijk Noord.

*update 9/11/2008* Inderdaad had de inval te maken met een overval. De man in kwestie werd gearresteerd omdat hij ‘qua postuur op een overvaller leek’. Ten tijde van de desbetreffende overval zat deze brave burger overigens gewoon op z’n werk, maar blijkbaar worden dergelijke zaken niet vooraf gecontroleerd alvorens men een arrestatieteam een voordeur in laat beuken. De aandacht van de politie voor dit soort zaken wordt bijzonder op prijs gesteld door de burgers, maar enige zorgvuldigheid zou wenselijk zijn.

Jarenlang ben ik aan het griepvirus ontsnapt, maar dit jaar was ik toch aan de beurt. In eerste instantie baal je als een stekker. Je slaapt slecht, je loopt op zwabberbenen en je verslijt pakken vol met tissues.

Toch waren er ook lichtpuntjes. Ik kon een potje aspirientjes leeg slikken voordat de houdbaarheidsdatum verstreken was. Ik kon de Amerikaanse verkiezingen volgen, midden in de nacht. Ik heb weer eens een film gekeken, die al maanden in folie zat verpakt. Last but not least: ik kan zelfs bij McDonalds eten als ik te ziek ben om te koken. Door die verkoudheid proef ik er toch niks van.

Naar het schijnt is Almere erg in trek bij criminelen, want in krap acht weken tijd zijn er 11 bedrijven overvallen. Natuurlijk weten wij het allemaal beter en roepen “Meer blauw op straat” of iets dergelijks. Ik vind het leuker om de mening van een Braziliaan uit Rio de Janeiro te quoten. Carioca’s, zoals ze genoemd worden, zijn wel wat gewend als het op geweld aan komt. “Almere looks like Rio, 20 years ago or so. The police is losing control, or they already lost it. You’re f*ucked off, man.”

Stedenwijk Noord wordt vast onze eerste favela. Misschien kunnen ook wij, net als in Rio, wat bijverdienen door georganiseerde bustours door de wijk te organiseren. In het centrum zetten we op elke hoek een politieman neer, net als op Copacabana strand - om iedereen het idee te geven dat alles onder controle is. Het gaat helemaal goed komen met Almere.